O pasado mércores día 24, Ana, a nai de Aldara (3º A) estivo na biblioteca para nos contar este conto. Que importa que o 1 sexa o máis pequeno...? El mesmo ten que aceptar que todos somos diferentes, e iso é unha riqueza. O intentar chegar á uniformidade só produce soidade, enfrentamentos e enemistade.
Despois de contar, aproveitamos o bo tempo para, no patio, xogar a eses xogos tradicionais que coñecían os nosos pais e que nós temos un pouco esquecidos.
Grazas, Ana e Aldara, por esta fantástica tarde. (E tamén á profe Elena, que foi "os nosos ollos").
No hay comentarios:
Publicar un comentario