Hoxe non traemos aquí a este home novo pola inmensa fortuna que amasou partindo da nada, nin polo imperio informático creado por el en menos de vintecinco anos. Traémolo aquí por ser un home que soubo ler os acontecementos que se sucederon na súa vida e tomar as decisións axeitadas para encarar os obstáculos que foi atopando nela.
O seu discurso na Universidade de Stanford do ano 2005 non ten desperdicio. Só quero suliñar cinco ideas fundamentais do mesmo:
- Todo ocurre por algo: aprender a ler do pasado abriranos horizones no futuro (ou, traducido á filosofía popular, non hai mal que por ben non veña).
- Sobrepoñerse ós fracasos é a clave dun novo éxito (pode ser que fracasemos no noso intento de coroar unha grande cima subindo pola cara máis escarpada; pero quizáis conquiramos o éxito abordando a subida por un camiño máis longo e menos empinado).
- O único xeito de sentirse realmente satisfeito é facer aquilo que cremos que é un gran traballo. E o único xeito de facer un grande traballo é amar o que se fai. (Hai algún tempo, un veciño tivo a ousadía de me preguntar se traballaba por diñeiro ou porque me gustaba. Penso que, na nosa profesión, sobran as explicacións).
- Lembrar que algún día imos morrer é a mellor maneira de evitar a trampa de pensar que tendes algo que perder.
- Non permitamos que o ruído das opinións alleas silencie a nosa voz interior. Teñamos o valor de seguir o noso corazón e a nosa intuición.
Se eu tivera sido a mestra de Steve Jobs estaría orgullosísima de ter contribuído a formar unha persoa altamente competente non só no uso das ferramentas dixitais e no tratamento da información, senon na adaptación ás circunstancias, na aprendizaxe ó longo da vida, no uso da creatividade ante os problemas, no espírito de iniciativa, na súa capacidade para traballar en equipo...
Déixovos coas súas palabras. Xulgade por vós mesmos:
Seguide famentos! Seguide "toliños"!
No hay comentarios:
Publicar un comentario