Envolto o seu féretro na bandeira de Galicia, arropado polo agarimo e o afecto de tantas persoas que o acompañaron e o recoñeceron como unha das figuras máis senlleiras do noso país. O "último intelectual". Un artista cuxa man descubrimos nos motivos da porcelana de Sargadelos. Pero, sobre todo, un home comprometido co seu país, coa liberdade, e coa lingua nai. Coñecer a biografía de Isaac Díaz Pardo é coñecer a historia do século XX da nosa Comunidade. E cómpre non esquecer nin a unha nin a outra. Para lembrar. Para valorar o sufrimento dos que nos precederon. Para non cometer, no futuro, os mesmos erros. Para non padecer as miserias dunha guerra fratricida e inhumana.
Ninguén mellor que o propio Isaac Díaz Pardo para nos lembrar esa historia. As súas palabras son breves. Pero o fondo, intenso.
Queremos despedir a Isaac Díaz Pardo como merecen os grandes homes: co Himno do Antigo Reino de Galicia, unha marcha procesional tradicional:
Da nosa conta queda tomar o relevo de Isaac e facer que a nosa cultura non acabe morrendo.
No hay comentarios:
Publicar un comentario