Hai nove anos comezamos unha andaina moi ilusionante no noso cole. Os alumnos que este curso remataron 6º de Primaria eran uns cativiños de 3 anos que iniciaban a súa vida escolar. E, todos xuntos, puxémonos a camiñar.
Unha andaina longa, cos seus altos e os seus baixos. Ás veces, as pernas corrían por sendeiros rectos; outras, quedabamos un pouco rezagados porque o bosque facía que o camiño adquirira formas caprichosas, porque o terreo era máis agreste, ou porque a marexada arreciaba contra a nosa barca. Pero, cando á fin podemos ver a meta... damos saltos de alegría, e dicímonos: o esforzo pagou a pena!
E para reafirmarnos nesa idea, aí temos a nosa memoria histórica. Estas son as palabras que o noso director por aquel entonces, Alfonso Guitián, deixou escritas para a historia no noso grande libro de proxectos:
E estas son as que dous daqueles primeiros expedicionarios (Sheila e Xoan) deixaron escritas despois de acadar a meta:
Como non se sentir orgulloso con estes acompañantes?
No hay comentarios:
Publicar un comentario